Bankructwo osoby prywatnej

Żeby ogłosić upadłość konsumencką dłużnik musi złożyć do sądu rejonowego wniosek o ogłoszenie jego upadłości. Sąd ogłasza bankructwo dłużnika po ustaleniu, że jego sytuacja finansowa jest zła i dłużnik spełnia wszystkie określone przez prawo warunki.

Sąd o upadłości dłużnika informuje opinię publiczną i określa majątek dłużnika. Następnie syndyk sprzedaje majątek bankruta [np. mieszkanie]. Z uzyskanej ze sprzedaży majątku kwoty dłużnik otrzymuje pieniądze na wynajęcie mieszkania na okres 12 miesięcy [bankrut nie może liczyć na mieszkanie zastępcze lub lokal socjalny]. Resztę pieniędzy przeznacza się na spłatę wierzycieli. Jeżeli pieniędzy jest za mało, sąd określa plan i wysokość spłat niezaspokojonych wierzytelności.

Po ok. 5 latach [max. po 7] pozostałe niespłacone długi są umarzane. Wysokość opłaty wniosku do sądu wynosi 200 złotych. Upadłość konsumencką można ogłosić raz na 10 lat. Z ogłoszenia upadłości konsumenckiej mogą skorzystać osoby, które w długi popadły z przyczyn od siebie niezależnych[choroba, wypadek, niezawinione zwolnienie z pracy]. Osoby, które ogłosiły upadłość konsumencką nie mogą zaciągać kredytów ani kupować na raty.

Ogłoszenie upadłości wiąże się również z obowiązkiem składania w sądzie corocznego sprawozdania z realizacji planu spłaty długu. Dłużnik zobowiązany jest przedstawić osiągnięte w tym czasie dochody oraz poinformować o ewentualnym kupnie drogich rzeczy [samochód, telewizor itp.].

EM